Jak pokonać depresję SAMEMU w 30 dni?
Moje doświadczenie z depresją
Depresji nie należy traktować jako problemu do samodzielnego „pokonania w 30 dni”. To moja osobista historia z 2018 roku, nie plan leczenia ani gwarancja poprawy w określonym terminie. Książki i nawyki były częścią mojej drogi, ale nie zastępują pomocy specjalisty.
Jeśli podejrzewasz depresję, porozmawiaj z lekarzem. Informacje o pomocy znajdziesz na pacjent.gov.pl. W Polsce do psychiatry nie potrzebujesz skierowania.
Na początek krótki zarys mojej historii. Przez dużą część mojego życia zmagałem się z depresją i, co za tym idzie, z wieloma trudnościami. Początek miał miejsce już w szkole średniej, gdzie niestety nie radziłem sobie najlepiej. Byłem wtedy niespecjalnie lubiany oraz, co za tym idzie, często atakowany i wyśmiewany ze strony rówieśników. Byłem (i wciąż jestem) osobą introwertyczną. Wtedy jeszcze nie rozumiałem tego, kim jestem - nienawidziłem swojego życia. Nie miałem ochoty chodzić do szkoły i szukałem tylko wymówki, aby tylko nie musieć pojawiać się na zajęciach. Moim światem był mój komputer i gry komputerowe, gdzie czułem się dobrze i bezpiecznie. Nie chciałem doświadczać bólu, który czekał na mnie w szkole i w świecie zewnętrznym, dlatego uciekałem do gier wideo oraz do przebywania w samotności.
W późniejszym życiu bywało również bardzo trudno. Często nie byłem w stanie się dopasować do otaczającego mnie świata (lub może właśnie starałem się dopasować na siłę). Skutkowało to depresją oraz wieloma problemami. Nie radziłem sobie najlepiej w relacjach z innymi, nie byłem w stanie się zawodowo ustatkować w żadnym miejscu oraz wiele osób mnie po prostu nie lubiło, gdyż wolałem spędzać czas w samotności. W 2012 dotknąłem dosłownie dna, gdy kolejny raz rzuciłem kolejną pracę i nie mogłem odnaleźć swojego miejsca. Objawy depresji sprawiały, że miałem dość wszystkiego. Chodziłem też ponad rok do psychologa (niespecjalnie mi to pomogło niestety). Jednak głęboko w sobie czułem, że stać mnie na coś więcej i że jestem w stanie ulepszyć oraz zmienić moje życie. Wtedy pojawiły się w moim życiu książki z zakresu rozwoju osobistego, które powoli zaczęły naprowadzać mnie na poprawę i zmianę mojego życia na lepsze. Zacząłem powoli wierzyć w siebie i poszerzać moją bardzo małą strefę komfortu.
Kim jesteś?
Przez ostatnie 6 lat szukałem sposobów na poprawę swojego stanu oraz na ulepszenie swojego życia. Książki z zakresu rozwoju osobistego, biografie ludzi sukcesu oraz codzienne przełamywanie strefy komfortu pozwoliły mi na ruszenie się z miejsca i pozbycie się depresji. Pozytywna motywacja dała mi chęci do działania i do przełamywania moich barier, a to z kolei pozwoliło mi poznawać siebie i z czasem dowiedzieć się, kim jestem oraz co jest dla mnie dobre. Zrozumiałem, że nie muszę udawać kogoś, kim nie jestem i mogę iść swoją drogą. Po przeprowadzce do Krakowa i podczas pracy w gastronomii jako kelner odkryłem biznes online i Amazona. Swoje zainteresowanie książkami zacząłem przekształcać w biznes online. Zrozumiałem, że mogę robić coś, co mnie kręci i do tego na tym zarabiać.Brak pomysłu na własną drogę był dla mnie ważnym źródłem trudności. Z czasem zacząłem dostrzegać obszary, na które mogłem wpływać. Książki otworzyły mi oczy na świat i pokazały, że mogę wiele zmienić w swoim życiu.
Depresja nie świadczy o słabości
Moje doświadczenie nie wyjaśnia przyczyn depresji u innych osób. Choroba nie oznacza braku charakteru, ambicji ani wystarczająco pozytywnego nastawienia. Nie trzeba zaprzeczać swoim objawom ani budzić w sobie poczucia winy, żeby zasługiwać na pomoc.
Pomoc specjalisty i własne działania
W poprzedniej wersji wpisu opisywałem ćwiczenie motywacyjne jako sposób na depresję. Nie należy traktować afirmacji, wyobrażania sobie negatywnych konsekwencji czy „wzięcia się w garść” jako leczenia. Takie podejście może dodatkowo obciążać osobę, która już cierpi.
Istnieją skuteczne metody leczenia depresji, w tym odpowiednio dobrana pomoc psychologiczna i farmakoterapia. Wybór zależy od sytuacji i oceny specjalisty. Zobacz informacje WHO o depresji i leczeniu.
U mnie znaczenie miały szukanie własnej drogi, kontakt z ludźmi i codzienne działania. To nie oznacza, że inne osoby powinny powtórzyć mój przebieg leczenia albo rezygnować z leków. Jeśli dotychczasowa pomoc nie przynosi oczekiwanej poprawy, warto omówić to ze specjalistą i poszukać odpowiedniego wsparcia.
Małe kroki bez presji na wynik
Możesz porozmawiać z kimś bliskim i poprosić o pomoc w umówieniu wizyty. W miarę możliwości warto dbać o regularny sen, jedzenie i łagodną aktywność. Nie traktuj tych działań jako testu silnej woli ani zamiennika leczenia.
Opisuję na blogu małe zwycięstwa, ale w chorobie nawet drobne zadanie może być trudne. Brak sił nie jest porażką. Nie musisz przechodzić przez to samodzielnie.
Gdzie szukać pomocy?
Zacznij od lekarza POZ lub psychiatry. Praktyczne informacje znajdziesz na pacjent.gov.pl. Jeśli Twoje życie jest bezpośrednio zagrożone lub nie jesteś w stanie zadbać o swoje bezpieczeństwo, dzwoń pod 112 lub 999. Zobacz także informacje Ministerstwa Zdrowia o pomocy w kryzysie.
1 Response to "Depresja — moja historia, małe kroki i szukanie pomocy"
Ja już wiem jak okiełznać nerwicę i depresje..
Niestety musiałem troszkę pokombinować i przetestować na kilka sposobów. O CBD już dawno miałem świadomośc, że działa z tym ,że do tej pory trafiałem na podróby. w zeszłym roku konopiafarmacjapl wypuściła na rynek pełne spektrum kannabinoidów.
I tego mi było trzeba. Jak ktoś oczekuje efektu tego samego dnia to musi sie uzbroić w cierpliwość. Olejek podajemy 3 krople co 1 h. i jest 60% szans, że kładąc się spać pozbędziemy się natrętnych myśli. Natomiast jak ktoś chce się pozbyć nerwicy to wtedy bierzemy 2-3 razy dziennie po 4-5 kropli. Ja brałem po śniadaniu po obiedzie i po kolacji. efekt uspokojenia jest dziwny coś jakby „kamień spadł z serca” i przychodzi taka duża cierpliwość.